Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

ΠΑΡΙΣ ΒΥΛΛΙΩΤΗΣ: Κεντροαριστερά με επίκεντρο τον άνθρωπο



Ένας λαός, σοφότερος από ποτέ, διατηρεί μια στάση αναμονής. Έχει συνειδητοποιήσει τα λάθη του παρελθόντος. Έχει ζυγίσει ποιος σήκωσε τη σημαία του λαϊκισμού, ποιος διατήρησε αξιοπρεπή στάση, ποιος του είπε ψέματα, ποιος όχι. Ένας λαός που έχει μάθει από τα λάθη του. Άνθρωποι που έχουν μισήσει την πολιτική και τους πολιτικούς, δικαίως πολλές φορές.

Σήμερα, το μέλλον, αλλά και το παρόν μας, δε θα αφήσουμε να το κρίνουν άλλοι. Εμείς θα πάρουμε τη δύναμη στα χέρια μας. Εμείς που θα δημιουργήσουμε πολιτικές. Εμείς που θα αποφασίσουμε στις επόμενες εκλογές να μην απέχουμε. Εμείς οι νέοι. Εμείς οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες.

Ανάμεσα σε μια κυβέρνηση λαϊκιστών ψευδοαριστερών - αναρχοδεξιών και μια λαϊκή δεξιά με στοιχεία ακραία νεοφιλελεύθερα, αλλά και μιας ακροδεξιάς που παραμονεύει, είναι απολύτως αναγκαία ΣΗΜΕΡΑ η ανασυγκρότηση ενός μεσαίου χώρου που θα σέβεται τις αξίες του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας.
Αν και η συζήτηση βρίσκεται ακόμη σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, θα μεταφερθεί σύντομα στη βάση της δημοκρατικής παράταξης. Και όταν λέμε βάση, φυσικά δεν γίνεται λόγος για παλαιοκομματικούς καταλόγους που θα αρχίσουν να ξεθάβονται. Μιλάμε για μια απολύτως καινούργια κατεύθυνση και συμμετοχή κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενου πολίτη, που επιτέλους ήρθε η στιγμή να πάρει τη δύναμη στα χέρια του. Να ακουστεί, να συμμετέχει, να διαμορφώσει το μέλλον του, χωρίς αποκλεισμούς.

Είναι ένα ιστορικό ραντεβού για την γέννηση (και όχι ανασυγκρότηση) ενός σύγχρονου, μεταρρυθμιστικού, προοδευτικού, σοσιαλδημοκρατικού, με στοιχεία κοινωνικού φιλελευθερισμού χώρου, που θα έχει στο επίκεντρο την στροφή στον ανθρωπισμό, τον περιορισμό του ρόλου του κράτους στη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για την ανάπτυξη οικονομικών δομών.

Για μια συμμαχία όλων εκείνων των δημοκρατικών δυνάμεων που θα υποστηρίζουν εμπράκτως την κοινωνική δικαιοσύνη, την μικρότερη συμμετοχή του κράτους στην οικονομία και την μέγιστη συμμετοχή στην αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης, στην παιδεία, τη φτώχεια, την υγεία.

Οι βάσεις του νέου κόμματος, δεν θα είναι τα σύμβολα και τα συνθήματα του. Θα είναι κοινές αρχές και όχι μικροπολιτικά παιχνίδια θεωρίας παιγνίων. 
Οι συνθήκες είναι δυσκολότερες από ποτέ, όμως είναι ευκαιρία μοναδική για την ανασυγκρότηση ενός χώρου μεσαίου χώρου, με σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά, με αριστερούς μεταρρυθμιστές, ένα σύγχρονο κέντρο με προοδευτικές πολιτικές και επένδυση στον άνθρωπο, που θα δώσει το έναυσμα για την αναγέννηση της ευρωπαϊκής ιδέας.

Τη στροφή στις πανανθρώπινες αξίες των ιδρυτικών διακηρύξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,  την αξία και τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την απαγόρευσης των διακρίσεων, της στήριξης των αδυνάμων, της  ουσιαστικής στήριξη αμεα, της ισότητας ανεξαρτήτου φύλου, χρώματος, σεξουαλικού προσανατολισμού και ηλικίας.  

Σήμερα όλα αυτά είναι μετέωρα. Δεν υπάρχει ελευθερία, όταν μια οικογένεια τα βγάλει πέρα με μισθούς πείνας. Δεν υπάρχει σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, όταν ένας νέος είναι άνεργος ή ακόμα χειρότερα όταν απολύεται ένας 50 άρης. Δεν υπάρχει δημοκρατία, όταν μόλις 4 γιατροί έχουν 2 νοσηλευτές σε εφημερία αθηναϊκού νοσοκομείου. Δεν υπάρχει κράτος δικαίου, όταν έρχονται για ψήφιση νομοσχέδια χιλιάδων σελίδων με τη διαδικασία του κατεπείγοντος.

Ο νέος πολιτικός σχηματισμός πρέπει να διασφαλίζει, την βιώσιμη ανάπτυξη, την ασφάλεια, την καινοτομία, την αλληλεγγύη, την εξάλειψη της φτώχειας, να υποστηρίξει τη δημιουργία τέτοιων σταθερών φορολογικών δομών, ώστε οι επιχειρηματικές ιδέες να γίνουν εταιρείες, να επιστρέψει το μεγάλο κεφάλαιο, να αυξηθούν οι μεγάλες επενδύσεις, να γίνουν σύγχρονα αναπτυξιακά έργα, να δοθεί ο λόγος επιτέλους στις τοπικές κοινωνίες. Οι δήμοι και οι περιφέρειες να μην είναι μακρινά ξαδέρφια ενός πολυδαιδάλου κράτους που θα τους ρίχνει ψίχουλα. Η ανάπτυξη να ξεκινήσει από τις τοπικές κοινωνίες, από τη γειτονία μας.

Για να ανοίξουν τα καταστήματα, να μειωθεί η ανεργία, να έχουμε ένα σταθερό φορολογικό σύστημα. Ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Στοχευόμενη φορολόγηση στη βάση της ανάπτυξης της κατανάλωσης, στην ανάπτυξη μικρών και μικρομεσσαίων επιχειρήσεων, στη στήριξη της εργατικής τάξης και τις επενδύσεις.

Όλα αυτά γίνονται, μπορούν να γίνουν ταυτόχρονα. Πρέπει να διαμορφώσουμε νέες συνθήκες, να ξυπνήσουμε τους εταίρους μας, το ευρωπαϊκό όραμα να μπει ξανά στη βάση των ιδρυτικών του διατάξεων. Ίσες ευκαιρίες για όλους, στήριξη της καινοτομίας με ουσιαστική εξάλειψη της γραφειοκρατίας και ενός κρατικού μηχανισμού μικρού, λειτουργικού, αποτελεσματικού , που θα δίνει τον πρώτο λόγο στην τοπική αυτοδιοίκηση και την αποκεντρωμένη διοίκηση.   

Επιτέλους, δεν επιζητούμε οικονομική μεγέθυνση, αλλά ουσιαστική κοινωνική ανάπτυξη της γειτονιάς μας, της τοπικής αγοράς, της ευημερίας. Στο επίκεντρο δεν είναι οι αριθμοί. Τα συνθήματα, τα σύμβολα και οι σημαίες είναι σεβαστές. Αλλά λυπάμαι που το λέω, ανήκουν στο παρελθόν.

Στο επίκεντρο είναι ο άνθρωπος και η στροφή στις αξίες του ανθρωπισμού.  

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα Νέας Γενιάς



Το Ποτάμι επεξεργάζεται λεπτομερή στρατηγική για την αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων της νέας γενιάς, η οποία σύντομα θα ανακοινωθεί και θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση.
Στο πλαίσιο αυτό έγινε η συνάντηση με το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας, την οποία παρακολούθησε λόγω της σημασίας της ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης.
Η δεύτερη συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις 17/5 μεταξύ αντιπροσωπείας του Τομέα- αποτελούμενης από τον Συντονιστή του Τομέα Νίκο Παπαδάκη και τα μέλη του Τομέα Όλγα Δούρου, Δήμητρα Γιαννάκη, Πάρη Βυλλιώτη - και του Γενικού Γραμματέα Νέας Γενιάς και Δια Βίου Μάθησης Παυσανία Παπαγεωργίου, καθώς και της Ιουλίας Πύρρου, ειδικής συνεργάτη του Γ.Γ. Νέας Γενιάς και Δια Βίου Μάθησης.
Από τις συναντήσεις αυτές που διεξήχθησαν σε πολύ καλό κλίμα προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα:
1. Η Κυβέρνηση έχει οδηγήσει τις δομές που ασχολούνται με προβλήματα της νεολαίας σε πλήρη υποβάθμιση, παρά τις μεγάλες προσπάθειες που καταβάλουν τα στελέχη των δομών αυτών.
2. Η υποχρηματοδότηση ζωτικών δράσεων και η απώλεια πόρων από διαθέσιμα κοινοτικά κονδύλια έχει στην ουσία ακυρώσει και αφοπλίσει την Γ.Γ.Νέας Γενιάς και Δια Βίου Μάθησης από κάθε πραγματική δυνατότητα παρέμβασης.
3. Με βάση τα παραπάνω δεδομένα είναι αμφίβολο αν και σε ποια έκταση δικαιολογείται η διατήρηση της Γ.Γ. Νέας Γενιάς και Δια Βίου Μάθησης στη μορφή που είναι σήμερα.
4. Οι δράσεις που διαχειρίζεται αυτήν τη στιγμή η Γενική Γραμματεία, περιορίζονται, λόγω της πενιχρής χρηματοδότησης, στην Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων και τη δωρεάν νομική βοήθεια προς ευπαθείς ομάδες. Δράσεις σημαντικές που όμως δεν επαρκούν.
5. Ο κ. Παπαγεωργίου, μας διαβεβαίωσε πως η κατάσταση θα βελτιωθεί και ότι καταρτίζεται Εθνικό Σχέδιο Στρατηγικής για τη νεολαία.
Το Ποτάμι με πνεύμα καλής πίστης και συνεργασίας και όχι στείρας αντιπολίτευσης θα τοποθετηθεί υπεύθυνα όταν δημοσιοποιηθεί το παραπάνω σχέδιο.
6. Προς το παρόν ο Τομέας Αθλητισμού και Νέας Γενιάς του Ποταμιού διαπιστώνει ότι αν και η νέα γενιά έχει χτυπηθεί αδυσώπητα από την κρίση και την ανεργία και παρόλο που υπάρχουν κοινοτικά προγράμματα και πόροι που θα μπορούσαν να αμβλύνουν τα προβλήματα, οι δομές που ιστορικά λειτούργησαν ως συντονιστικοί πόλοι διαχείρισης των σημαντικότερων προβλημάτων της ελληνικής νεολαίας έχουν αφεθεί στην τύχη και την απραξία.

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:8NObNg7brBUJ:topotami.gr/2i-sinantisi-tou-tomea-athlitismou-ke-neas-genias-gia-ta-provlimata-tis-neoleas/+&cd=1&hl=en&ct=clnk&gl=gr

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Πάρις Βυλλιώτης: Υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα της κοινότητας LGBTQI με όλες μας τις δυνάμεις



Στην εκδήλωση με θέμα «Νεολαία, ομοφοβική/τρανσφοβική βία και διακρίσεις: ο ρόλος της Πολιτείας», έδωσε το παρόν η Κοινότητα Νέων για την Κοινωνική Δικαιοσύνη , του Ποταμιού
Στις 17 Μαΐου, Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Αμφιφοβίας και Τρανσφοβίας (IDAHOBIT), η Κοινότητα Νέων για την Κοινωνική Δικαιοσύνη, έδωσε το "παρών" στην εκδήλωση με θέμα «Νεολαία, ομοφοβική/τρανσφοβική βία και διακρίσεις: ο ρόλος της Πολιτείας», στο πλαίσιο υλοποίησης του Έργου «Πες το σ' εμάς».
Την εκδήλωση διοργάνωσε η Colour Youth – Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), οδός Ακαδημίας 20, Αθήνα.
Στα πλαίσια της εκδήλωσης, όπου συζητήθηκαν η βία και οι διακρίσεις κατά ΛΟΑΤΚΙ+ Νέων καθώς και οι θεσμικές τους διεκδικήσεις, παρευρέθηκαν η Συντονίστρια της Κοινωνικής Δικαιοσύνης των Νέων του κινήματος Δήμητρα Γιαννάκη, η Αντιπρόεδρος Νεολαίας Όλγα Δούρου και μέλη της Νεολαίας του κινήματος. Χαιρετισμό απηύθυνε ο Πάρις Βυλλιώτης, αντιπρόσωπος της ΜΕΣΥΑ και μέλος της κοινότητας Δικαιοσύνης, ο οποίος τόνισε:
«…έρχομαι εδώ σήμερα ως εκπρόσωπος του πλέον προοδευτικού κόμματος,
του κόμματος που προασπίζεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ του κάθε ενός στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του,
Το δικαίωμα της επιλογής,
Το δικαίωμα στην ταυτότητα φύλου, της αυτοαντίληψης για το φύλο.
Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, του σεξουαλικού προσανατολισμού.
Το δικαίωμα στη ζωή.»

Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι σήμερα σε αυτήν την αίθουσα.
Οι ΝΕΟΙ του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, είμαστε ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι σε ζητήματα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ίσης συμμετοχής ΟΛΩΝ στην κοινωνικοπολιτική ζωή του τόπου μας.
Σας ευχαριστούμε θερμά για την πρόσκλησή και την ευκαιρία που μας δίνεται να συμμετέχουμε ενεργά σε αυτήν εδώ την συνάντηση.
Σας ευχαριστώ όμως και προσωπικά διότι ο σπουδαιότερος λόγος που με ώθησε στη δικηγορία είναι η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.. και το γεγονός ότι βρίσκομαι εδώ σήμερα είναι για εμένα πάρα πολύ σημαντικό.
Η χαρά μου όμως είναι διπλή διότι έρχομαι εδώ σήμερα ως εκπρόσωπος του πλέον προοδευτικού κόμματος,
του κόμματος που προασπίζεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ του κάθε ενός στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του,
Το δικαίωμα της επιλογής,
Το δικαίωμα στην ταυτότητα φύλου, της αυτοαντίληψης για το φύλο.
Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, του σεξουαλικού προσανατολισμού.
Το δικαίωμα στη ζωή.
Είναι θλιβερό να κάνουμε αυτήν εδώ τη συνάντηση. Και είναι θλιβερό, διότι δεν βλέπω πουθενά να γίνεται συνάντηση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ανδρών.. ή την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ετερόφυλων ζευγαριών.
Βλέπετε αυτά είναι αυτονόητα.
Για εμάς η σημερινή συνάντηση θα έπρεπε να ήταν περιττή διότι είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ όλοι οι άνθρωποι να έχουν ΙΣΑ δικαιώματα και ΙΣΕΣ υποχρεώσεις ανεξαρτήτου φύλου, χρώματος, ηλικίας, σεξουαλικού και θρησκευτικού προσανατολισμού.
Κι όμως, το 2016 τίποτα δεν είναι αυτονόητο.
Γι’ αυτό και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με κάθε δυνατό τρόπο.
Αν και δεν θέλω να κάνω πολιτική τη συζήτηση, αισθάνομαι την υποχρέωση να αναφερθώ στην ψήφιση της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης, που έγινε τον Δεκέμβριο 2015 διότι ακούστηκαν πολλά σήμερα σε αυτήν εδώ την αίθουσα.
Όσο και αν ευαγγελίζονται κάποια κόμματα την προστασία των ομόφυλων ζευγαριών, έπεσαν θύματα των μικροπολιτικών τους τακτικών. Και δεν θα μιλήσω για τα συντηρητικά κόμματα, που όλοι ξέρουμε πως είναι στο DNA τους η «οπισθοδρόμηση».
Οφείλουμε να λέμε όμως τα πράγματα με το όνομά τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε ένα νομοσχέδιο, όπου ψηφίστηκε και έγινε νόμος του κράτους, τον ν. 4356/2015 σχετικά με την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης και στα ομόφυλα ζευγάρια.
Ο κ . Τσίπρας μάλιστα ζήτησε τάχα «συγνώμη σε όσους στερούνταν δικαιώματα όλα αυτά τα χρόνια».
Ναι, δεν διαφωνούμε ότι έγινε ένα σημαντικό βήμα, γι’ αυτό και το στηρίξαμε.
¨Όμως δεν βγήκαμε φίλοι μου από το σκοτάδι.
Διότι, όταν όλοι μιλούν για ένα σύμφωνο συμβίωσης, μια συμβολαιογραφική πράξη, (όπως είπε και ο κ. Λεβέντης) που ουσιαστικά ρυθμίζει αστικά δικαιώματα, ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ και ο Σταύρος Θεοδωράκης είναι ο μοναδικός πολιτικός αρχηγός που ΑΝΟΙΚΤΑ και δίχως μικροπολιτικά ημίμετρα υπερασπίστηκε το ΝΑΙ στον ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΑΜΟ στα ομόφυλα ζευγάρια.
Όταν όλοι είναι «μαγκωμένοι», όπως συνέβη με την Δημοκρατική Συμπαράταξη, όπου ναι μεν στήριξε το συγκεκριμένο νόμο, πλην όμως η ίδια η πρόεδρος της προτίμησε να οχυρωθεί δια της απουσίας της, το ποτάμι είναι το μοναδικό κόμμα που χαρακτήρισε τον συγκεκριμένο νομο «συντηρητικό» και «άτολμο».
Είναι συντηρητικό και άτολμο διότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕΣΟΒΕΖΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ στα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν υπάρχει ολίγον έγκυος.
Σε κάθε περίπτωση το γεγονός ότι κάνουμε αυτήν εδώ τη συνάντηση αποδεικνύει πως ως κοινωνία έχουμε αποτύχει.
Έχουμε αποτύχει ως κοινωνία να προστατεύσουμε τις πανανθρώπινες αξίες της ισότητας.. της ελευθερίας.. της δημοκρατίας.
ΣΗΜΕΡΑ :
ΔΕΝ έχουν ρυθμιστεί ζητήματα ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ ΠΑΙΔΙΟΥ του άλλου συντρόφου σε ομόφυλα ζευγάρια.
ΔΕΝ έχουν ρυθμιστεί ζητήματα ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ από ομόφυλα ζευγάρια.
ΔΕΝ έχει ρυθμιστεί η πρόσβαση σε εξωσωματική γονιμοποίηση για ζευγάρια λεσβιών.
ΔΕΝ έχει ρυθμιστεί η παρένθετη μητρότητα για ζευγάρια ομοφυλόφιλων ανδρών.
Όσον αφορά τους τρανς συμπολίτες μας, βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα.
Πολλοί τρανς, είτε για λόγους ιατρικούς, είτε για λόγους οικονομικούς είτε από προσωπική επιλογή δεν έχουν προβεί σε ολική μη αναστρέψιμη «χειρουργική επέμβαση» επαναπροσδιορισμού.
Αντιμετωπίζουν τρομερές ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ αλλά και σημαντικά προβλήματα στην καθημερινότητά τους. Και αυτό συμβαίνει διότι με έναν απαρχαιωμένο νόμο, τον ν. 344/1976, δεν έχουν τη δυνατότητα αλλαγής των εγγράφων τους, ώστε η ταυτότητα φύλου τους, η οποία απεικονίζεται στην εξωτερική εμφάνιση να συνάδει με τα έγγραφα ταυτοποίησης (διαβατήριο, ταυτότητα, δίπλωμα οδήγησης κλπ).
Δυστυχώς υπάρχουν πολλά τραγικά παραδείγματα: Σε συναλλαγή τρανς ατόμου στο ταχυδρομείο, όταν του ζητήθηκε η ταυτότητα, οι υπάλληλοι, την περιέφεραν μεταξύ τους και το άτομο αυτό έγινε αποδέκτης χλευασμού και λεκτικής βίας.
Σε άλλη περίπτωση, τρανς γυναίκα δεν εξυπηρετήθηκε από υπαλλήλους τράπεζας διότι η εξωτερικής της εμφάνιση δεν βρισκόταν σε αντιστοιχία με τα αντρικά στοιχεία ταυτότητας.
Τα άτομα αυτά αντιμετωπίζουν πολύ δύσκολες καταστάσεις, βιώνουν έναν πραγματικό αποκλεισμό, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά εργασίας και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Έχουν καταγραφεί περιστατικά εκφοβισμών, αποκλεισμών, εκδίωξης ακόμη και βίας στον χώρο της εκπαίδευσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, διευθυντής σε νυχτερινό λύκειο αρνήθηκε την εγγραφή δυο τρανς γυναικών, που ήθελαν το πιο απλό πράγμα, να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.
Είναι αμέτρητα παραδείγματα BULLING τα οποία είναι γνωστά και δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε αυτά.
Έχουμε ΑΠΟΤΥΧΕΙ διότι είμαστε αναγκασμένοι να δώσουμε τη μάχη του αυτονόητου.
Δυστυχώς η οπισθοδρόμηση και η συντήρηση κρατεί καλά στη χώρα αυτή.
Δυστυχώς ακόμα και νέοι άνθρωποι σκέφτονται ακόμα με παλαιολιθικό μυαλό.
ΕΥΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΟ ΙΔΙΟ.
Εμείς γνωρίζουμε το πρόβλημα, προτείνουμε λύσεις τις οποίες μπορούμε να εφαρμόσουμε.
ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:
1. Την επέκταση του δικαιώματος στον ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΑΜΟ στα ομόφυλα ζευγάρια και ΟΛΩΝ των δικαιωμάτων αστικών ή μη, που αυτό συνοδεύουν.
2. ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ την Αναθεώρηση του συνολικού πλαισίου ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ και ΤΕΚΝΟΘΕΣΙΑΣ προς όφελος των παιδιών, χωρίς διακρίσεις που σχετίζονται με το φύλο και τη σεξουαλικότητα.
3. ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ τη Νομική αναγνώριση της ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΦΥΛΟΥ με την τροποποίηση του Ν. 344/76 για την αλλαγή των εγγράφων των τρανς ανθρώπων, ώστε να επεκταθεί και σε όσους δεν έχουν κάνει «χειρουργική επέμβαση», διότι αφενός αποτελούν την πλειονότητα και αφετέρου τα άτομα αυτά γίνονται αποδέκτες όλων αυτών των διακρίσεων που αναφέραμε.
4. ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ την τροποποίηση της νομοθεσίας κατά ΟΛΩΝ των διακρίσεων. Την τροποποίηση του ν. 3304/2005 ώστε και οι τρανς να προστατεύονται από τις διακρίσεις στον χώρο της εργασίας. Την τροποποίηση του ν. 3769/2009, ώστε και οι τρανς συμπολίτες μας να έχουν ίση συμμετοχή στον τομέα της παροχής υπηρεσιών και αγαθών.
5. ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ τον εκσυγχρονισμό του ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ στα σχολεία, ώστε να συμπεριλάβει θέματα που αφορούν στη φυλετική ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα και τη διαφορετικότητα.
6.ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ την ποινικοποίηση ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ ΒΙΑΣ (λεκτικής και σωματικής) και κάθε ρητορικής που αναπαράγει διακρίσεις εις βάρος της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.
7. ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ Δράσεις για την πρόληψη και αντιμετώπιση του BULLYING σε κάθε πεδίο της κοινωνικοπολιτικής ζωής του τόπου.
Στόχος μας είναι να μην αφεθεί τίποτα στην τύχη.
Να υπάρχει συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο που να προστατεύει ΡΗΤΩΣ τα δικαιώματα της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ και να μην επαφιόμαστε σε ερμηνείες κάποιας υφιστάμενης διάταξης, διότι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο σε ένα συντηρητικό περιβάλλον που ζούμε.
Είναι απαραίτητη η ευαισθητοποίηση της ελληνικής κοινωνίας σχετικά με φαινόμενα ΟΜΟΦΟΒΙΑΣ, ΤΡΑΝΣΟΦΟΒΙΑΣ και ΑΜΦΙΦΟΒΙΑΣ, όπως και όλων των εκφάνσεών τους.
Τέλος, πριν ολοκληρώσω την παρέμβαση μου, θα ήθελα να κάνω μια ειδική αναφορά για τις συνθήκες που επικρατούν στην υποσακχάρια Αφρική.
Είχαμε την τύχη στις αρχές Απριλίου να συμμετέχουμε σε παγκόσμιο Forum της Διεθνούς Ενώσεως Νέων Σοσιαλιστών, σχετικά με τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ στην Αφρικανική Ήπειρο.
Με εντυπωσίασε η τοποθέτηση του Κενυάτη δικηγόρου και ακτιβιστή Eric GITARI, ο οποίος μας άνοιξε τα μάτια ουσιαστικά για το τι επικρατεί σε κάποιες χώρες της Αφρικής όπως η Κένυα, η Νιγηρία κλπ.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα που αποτυπώθηκε στο δικό μου μυαλό, ήταν εκείνο ενός ζευγαριού ανδρών, που απλώς έπαιρνε το δείπνο του σε ένα εστιατόριο.
Δίχως την παραμικρή πρόκληση συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν σε ποινή κάθειρξης 5 ετών και βρίσκονται σήμερα στη φυλακή.
Μόνο και μόνο για το γεγονός ότι ήταν ομοφυλόφιλοι.
Ειδικότερα στην Κένυα, ο Eric μας ενημέρωσε πως το 60% των ομοφυλόφιλων ανδρών έχει επιλέξει να ζει σαν οικογένεια κάτω από την ίδια στέγη, υπο τον φόβο της αποκάλυψης, η οποία μπορεί να επιφέρει διωγμούς, ποινές κάθειρξης ακόμα και κίνδυνο ζωής.
Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι επιλέγουν την αγάπη με κάθε κόστος.
Αυτά τα παραδείγματα, μας αποδεικνύουν πως πρέπει να γίνουμε αρωγοί στην προσπάθεια για ενημέρωση του κοινού σε σχέση με τα πραγματικά προβλήματα που βιώνουν οι ΛΟΑΤΚΙ τόσο στο εξωτερικό αλλά και στη χώρα μας.
ΌΛΑ τα παραπάνω είναι ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία εμείς στο Ποτάμι θα υπερασπίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις ανεξαρτήτου κόστους.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορείς να τα υπερασπίζεσαι λίγο.
Ή μπορείς ή δε μπορείς.
Εμείς μπορούμε.

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Το "Ρέθυμνο" μας



Ήταν 22η του Σεπτέμβρη, το έτος 2000, όταν βρέθηκα ακριβώς μπροστά σε αυτήν την πορτούλα, αυτού του μικρού φάρου. Μια λέξη υπήρχε χαραγμένη σε αυτήν την πόρτα. Ακόμα δεν είχα κλείσει τα 18, κι όμως ήταν η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου. Ναι ήμουν πια φοιτητής. Σε ένα υπέροχο νησί.  Ήμουν έτοιμος να ανοίξω τα φτερά μου, να πετάξω, να αγγίξω τα όνειρά μου, να κάνω νέα όνειρα, να ερωτευτώ. Έμαθα να βάζω στόχους γλυκούς, έμαθα να απολαμβάνω κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία. Μετά από πολλά χρόνια συνειδητοποίησα πως δεν ήταν η πόλη. Δεν ήταν η φοιτητική ζωή. Δεν ήταν οι αδελφικοί φίιλοι που απέκτησα. Ήταν αυτή η υπέροχη ευκολία που ξυπνούσες κάθε πρωί, ο ήλιος έβρισκε τον τρόπο να μπεί από τα φύλλα του παραθύρου, έπαιρνες το λεωφορείο, ανέβαινες στο πανεπιστήμιο, απλά για να αράξεις στο κυλικείο, να μπεις και λίγο στην αίθουσα και να παρασύρεσαι στους λαβύρινθους της οικονομικής επιστήμης. Το μεσημεράκι λέσχη, μετά εκπομπούλα στο ραδιόφωνο. Μετά στο σπίτι του Περικλή. Ήρθαν και τα υπόλοιπα παιδιά. Αρχίζει να πέφτει ο ήλιος. Βολτούλα στα στενά, κρεπούλα στις βρύσες. Σπίτι του Άρη, κιθάρα, το καλύτερο του τραγούδι, «αναμνήσεις». Ωπ, πέρασε η ώρα, έχουμε και ραντεβουδάκι το βράδυ στα σκαλάκια στο μουσείο. Αρχίζει να ξημερώνει, πίσω από τη μεγάλη πύλη, σαντουιτσάκι για να ισιώσουμε από τον τύπο στο break και μετά προς κουμπέ για σπίτι. Χορέψαμε, γελάσαμε, κλάψαμε, ερωτευτήκαμε, μάθαμε άσχημα νέα από μακριά. Γίναμε οικογένεια. Είχαμε ο ένας τον άλλο. Ξαφνικά, ακούγεται ένα σφύριγμα. Ήταν η μέρα που πήραμε το τελευταίο πλοίο. Το πλοίο της ανώμαλης προσγείωσης. Ξαναγελάσαμε, ξανακλάψαμε, ξαναχορέψαμε, ξαναερωτευτήκαμε. Όμως, ήταν αλλιώς. Ο κάθ’ ένας από μας, άφησε ένα κομμάτι, στο «δικό του Ρέθυμνο». Σήμερα, μπορεί να μην έχουμε τις δουλειές που ονειρευτήκαμε. Μπορεί να μην έχουμε εξασφαλίσει την «άνεση» που κάποιοι να περίμεναν. Μπορεί να έχουμε στρές, άγχος. «Πως θα τα βγάλουμε πέρα».  Μπορεί να έχουμε χαθεί με τους φίλους μας.   Ένα πράγμα δεν μπορεί όμως να μας κλέψει κανείς. Πήραμε τόση δύναμη ψυχής εκεί, που κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει πλέον τα όνειρά μας. Εντάξει, δεν καθόμαστε στο παγκάκι της βιβλιοθήκης με θέα τη θάλασσα. Δεν είμαστε στην παραλία κάτω από τους φοίνικες και ονειρευόμαστε το μέλλον.  Όμως, ακόμα μυρίζουμε τη θάλασσα.. 

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Πάρις Βυλλιώτης: Τα κενά στο νόμο Κατσέλη






Αναμφισβήτητα το 2010 εισήχθη στην ελληνική έννομη τάξη, έστω και αρκετά καθυστερημένα σε σχέση με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, η ρύθμιση περί υπερχρεωμένων οφειλετών. Ένας αρκετά επαναστατικός νόμος, ο οποίος «έσωσε» πολλά νοικοκυριά αλλά και πολλούς «νοικοκυραίους» που κρύφτηκαν πίσω από τις ευεργετικές διατάξεις. Στα επόμενα χρόνια ρυθμίστηκαν πολλά από τα κενά ζητήματα, τόσο τα προφανή όσο και εκείνα που διαφάνηκαν νομολογιακώς, όμως μαζί με εκείνα που ρυθμίστηκαν, όχι μόνον έχουν παραμείνει πολύ σημαντικά θέματα στον αέρα αλλά δημιουργήθηκε ένα νομικό πλαίσιο με μεγάλα ερωτηματικά.
1.       Ο γραμματέας αποκτά δύναμη δικαστή! Κι όμως, παρόλο που ζούμε στο 2016,  ο γραμματέας διενεργεί ΕΛΕΓΧΟ αναφορικά με την ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ, ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ, ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΤΕΛΩΝ και αφού εγκρίνει (!) ο γραμματέας ότι όλα είναι καλά, τότε εισάγεται η αίτηση για προσδιορισμό.  Υφίσταται κατάφωρη παραβίαση του θεμελιώδους άρθρου 87 του Συντάγματος, όπου «η Δικαιοσύνη απονέμεται από δικαστήρια συγκροτούμενα από τακτικούς δικαστές, που απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία», καθόσον αποκτά αποφασιστική για τη δίκη θέση ο γραμματέας, που όσο μεγάλη εμπειρία τυχόν έχει δεν είναι δυνατόν σε μια ευνομούμενη πολιτεία να αντικαθιστά τον ρόλο του ίδιου του δικαστή.
2.       Παραλογισμός σε σχέση με τα δικαιολογητικά! Αναφέρει η αντίστοιχη ΚΥΑ όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την κατάθεση της αίτησης, ανάμεσα στα οποία είναι το ποινικό μητρώο του συζύγου! Με αυτήν την διάταξη, έχουμε ακόμα έναν παραλογισμό, όπου η ποινική ευθύνη μετατρέπεται σε οικογενειακή! Περαιτέρω αναφέρει πως όλα τα δικαιολογητικά σε περίπτωση έγγαμου αιτούντος προσκομίζονται και από τον/την σύζυγο αυτού. Ανάμεσα στα δικαιολογητικά, εκτός των άλλων είναι και υπεύθυνη δήλωση πληρότητας και αληθείας της αίτησης. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα, πως είναι δυνατόν ο σύζυγος του αιτούντος να δηλώσει υπεύθυνα, με ότι αυτό συνεπάγεται ποινικώς, για την αλήθεια μιας αίτησης που δεν έχει κάνει ο ίδιος και ενδεχομένως να μην την έχει διαβάσει καν.  
3.       Δεν υπάρχει ρύθμιση όταν έχουμε συζυγική διάσταση! Πόσα και πόσα ζευγάρια ζουν σε διάσταση και δεν έχουν καμία επαφή μεταξύ τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις, πως είναι δυνατόν να ζητήσεις από τον πρώην σύντροφο σου, για παράδειγμα το ευαίσθητο έγγραφο του  ποινικού του μητρώου, όταν  η σχέση είναι διαταραγμένη σε βαθμό που δεν υπάρχει η οποιαδήποτε επαφή.
4.        Δεν είναι δυνατόν το παραδεκτό της αίτησης να εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια της τράπεζας του ποτε θα δώσει τη βεβαίωση οφειλών. Δηλαδή η ίδια η τράπεζα, με πρόσχημα ότι λόγω φόρτου δεν μπορεί να δώσει άμεσα , εντός 10ημέρου, την κατάσταση οφειλών, έχει την δυνατότητα να επισπεύσει όλες τις διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης. Τους τελευταίους μήνες, βιώνουμε απαράδεκτες καταστάσεις, με τις τράπεζες ηθελημένα και δίχως κανέναν προφανή λόγο,  να καθυστερούν να δίνουν βεβαιώσεις, δήθεν μου τάχα ότι υπάρχει φόρτος εργασίας. Μα, είναι όλα ηλεκτρονικά, το κουμπί της εκτύπωσης αρκεί.

Ένας γραμματέας θα απορρίψει την αίτηση, γιατί μια τράπεζα δεν δίνει το απαραίτητο δικαιολογητικό για την κατάθεση της αίτησης, η οποία τράπεζα με αυτήν την καθυστέρηση μπορεί να κάνει κατάσχεση όποτε θέλει. Ο παραλογισμός ο ίδιος!
5.       Ο ΕΓΓΥΗΤΗΣ βρίσκεται στον αέρα. Η εγγύηση ως γνωστόν έπεται της πρωτοφειλής. Αυτός ο θεμελιώδης κανόνας του ΑΚ, συνθλίβεται με τη διαδικασία των υπερχρεωμένων. Ο εγγυητής βρίσκεται σε δεινή θέση καθόσον η αίτηση για ρύθμιση είναι προσωπική! Ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματα (όπως βλέπω εγώ τα νομικά) είναι η αντιμετώπιση μιας ενοχικής σχέσης (σύμβασης), ως μια προσωπική σχέση! Με αποτέλεσμα να ρυθμίσει ο οφειλέτης και ο εγγυητής να οφείλει ΟΛΟ το χρέος! Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο εγγυητής δεν έχει τις προϋποθέσεις να υπαχθεί στον νόμο, συνεπώς αναλαμβάνει όλη την οφειλή ο ίδιος. Σε άλλες περιπτώσεις ρυθμίζει ο οφειλέτης και αναγκαστικά ρυθμίζει και ο εγγυητής, με αποτέλεσμα πάλι να καταργείται η σχέση εγγύησης και να μετατρέπεται ο εγγυητής σε πρωτοφειλέτης και υποχρεούται σε καταβολές ο εγγυητής!
6.       Στον αέρα βρίσκονται και οι τυχόν κληρονόμοι του αποθανόντος αιτούντος! Το.. προσωπικό της ρύθμισης αφήνει ένα μεγάλο κενό όσον αφορά τα κληρονομικά. Για παράδειγμα, η δικαστική απόφαση ορίζει καταβολές εντός 10 ετίας για τη διάσωση της κύριας κατοικίας. Εάν ο αιτών αποβιώσει στα 9 έτη, τότε τι γίνεται με τα χρέη; Οι κληρονόμοι ποια χρέη θα αναλάβουν, εφόσον η ρύθμιση είναι προσωπική; Δεν υπάρχει μια πρόβλεψη να υπεισέλθουν στην προσωπική ρύθμιση.
7.       Οι οφειλές του Δημοσίου αντιμετωπίζονται ως ιδιωτικές οφειλές! Είναι σαφές πως ο υποχρεωμένος πολίτης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ρυθμίζει τις οφειλές κατά του δημοσίου. Όμως, όχι με αυτήν την διαδικασία. Καταρχήν υπάρχει ζήτημα δικαιοδοσίας καθώς μια διοικητική διαφορά ρυθμίζεται από τα πολιτικά δικαστήρια. Παρόλα αυτά είναι επιτρεπτή η μετάβαση δικαιοδοσίας κατ’ άρθρο 94παρ.3 του Συντάγματος, όμως είναι ανεπίτρεπτή η κατάφωτη παράβαση της ισότητας απέναντι στο νόμο, διότι όπως και να το κάνουμε οι φορολογικές διαφορές δεν γίνεται να αντιμετωπίζονται ως ιδιωτικές.
8.       Κάθε υπόθεση είναι διαφορετική. Δεν είναι δυνατόν να γίνεται η ρύθμιση με αυστηρά κριτήρια του τύπου βγάζεις τόσα, θα δίνεις τόσα. Οι ανάγκες του κάθε νοικοκυριού είναι ξεχωριστές. Ναι μεν να ληφθούν υπόψιν «οι εύλογες δαπάνες διαβίωσης» αλλά υπάρχει μεγάλος κίνδυνος οι δικαστές να ακολουθούν κατά γράμμα τις «εύλογες δαπάνες» του νόμου και να μην διακρίνουν τις «πραγματικές».
9.       Η Διαμεσολάβηση πάλι εκτός! Με τον θεσμό της Διαμεσολάβησης και στο πλαίσιο της αναζήτησης των πραγματικών αναγκών και ωφελειών των πλευρών, θα μπορούσαν να γίνουν οι ρυθμίσεις οφειλών εξωδικαστικά και πιο αποτελεσματικά, καθόσον τα ίδια τα μέρη θα συμφωνούσαν σε ρεαλιστική λύση.
10.   Η Επικαιροποιήση ήταν μια αποτυχία! Με την ΚΥΑ του Οκτωβρίου 2015 ορίσθηκαν και τα δικαιολογητικά για να γίνει επικαιροποίηση φακέλου. Κάτι τέτοιο μπλόκαρε όλες τις τράπεζες, όλους του πληρεξουσίους και ταλαιπώρησε τους αιτούντες, οι οποίοι μπήκαν σε μια άνιση μάχη για την εξεύρεση εκ νέου δικαιολογητικών, σε μια χρονική περίοδο που δεν χρειάζονταν. Πολύ απλά, διότι η επικαιροποίηση θα έπρεπε να γίνονταν κατά τη μέρα της δίκης. Άλλωστε  όχι μόνον δεν είναι δυνατόν να παραβιαστούν οι αποφάσεις προσωρινών διαταγών με νόμο, αλλά η ίδια η διαδικασία βάσει της οποίας γίνεται η αίτηση, δηλαδή η Εκουσία Δικαιοδοσία, προβλέπει την σε ικανοποιητικό βαθμό εκ νέου διαμόρφωσή και φυσικά επικαιροποίηση της ίδιας της αίτησης με δήλωση στα πρακτικά, όπως έχει αποδειχθεί νομολογιακώς.

Σε κάθε περίπτωση, είναι ένας νόμος που εν μέσω οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, κράτησε όρθιους πολλούς ανθρώπους. Όμως, όσοι νομοθετούν θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν τους, όχι μόνον τις τρέχουσες ευκαιριακές συνθήκες μικροπολιτικής αλλά και να σέβονται το Σύνταγμα το οποίο αποτελεί τον πυλώνα της ευνομούμενης δημοκρατίας.   



Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Πάρις Βυλλιώτης: 10 τολμηρές προτάσεις για μια αποτελεσματική δικαιοσύνη


Αισίως έχουν περάσει σχεδόν τρεις μήνες από τότε που οι δικηγόροι όλης της χώρας έχουμε κατεβάσει τα στυλό. Σε αυτόν τον άνισο αγώνα που δίνουμε, έχουμε απολέσει όλο αυτό το διάστημα κάθε πηγή εισοδήματος που ουσιαστικά έχουμε. Είναι άνισος αγώνας διότι ζητούμε τα αυτονόητα, ένα δίκαιο ασφαλιστικό, στηριζόμενο σε οικονομοτεχνική μελέτη (την οποία αντί να την κάνει το Υπουργείο την έχουν κάνει οι δικηγόροι) και ζητούμε ένα δίκαιο φορολογικό. Δυστυχώς σε αυτόν τον αγώνα κάποιοι άλλοι συλλειτουργοί της δικαιοσύνης σφυρίζουν αδιάφορα. Κάποιοι που μάλλον τα έχουν λύσει όλα τα ζητήματά τους, αφού πήραν και τα αναδρομικά τους. Μια χαρά, αυτοί αποφασίζουν αυτοί διατάζουν. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω, διότι αφενός η σύγκρουση μεταξύ κοινωνικών ομάδων μόνο βλαπτική μπορεί να είναι.

1.       Τι είναι αυτό όμως που επιβάλλεται να αλλάξει στη δικαιοσύνη. Ξεκινούμε από την κορυφή. Έχοντας ζήσει τις τελευταίες ημέρες τραγελαφικές εικόνες που αποκαθηλώνονται θεσμοί στα μάτια των πολιτών, το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να μην υπερκεράζεται η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Επιτέλους, είναι πιο επείγον από ποτέ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΟΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ και να μην διορίζεται από την κάθε πολιτική ηγεσία. Η ανεξαρτησία των εξουσιών είναι θεμέλιο της Δικαιοσύνης. Ο συγκεντρωτισμός της εξουσίας, με διορισμό του ανώτατου δικαστή, με απερίσκεπτη χρήση ΠΝΠ απομονώνει το αίσθημα δημοκρατίας.

2.       Η ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΜΦΟΡΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ πρέπει να γίνει ΤΩΡΑ. Δίκαιη δίκη σημαίνει και γρήγορη δίκη. Η ενίσχυση του ΘΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ επιβάλλεται. Με ποιους τρόπους:
1.       Καμπάνια ενημέρωσης του θεσμού της Διαμεσολάβησης και των πλεονεκτημάτων που προσφέρει (ταχύτητα, συναπόφαση, διατήρηση σχέσεων μεταξύ αντιδίκων, εχεμύθεια, αποσυμφόρηση δικαστηρίων).
2.       Υποχρεωτική Διαμεσολάβηση σε τρέχουσες υποθέσεις
3.       Υποχρεωτική Διαμεσολάβηση πριν εισαχθούν υποθέσεις στα Δικαστήρια (ιδίως σε ευαίσθητες υποθέσεις οικογενειακού δικαίου, εργατικές, σχέσεις επιχειρήσεων κλπ)
4.       Εκτελεστικοί νόμοι του θεσμού της Διαμεσολάβησης (πχ να γίνεται εγγραφή του πρακτικού διαμεσολάβησης  στο υποθηκοφυλακείο)
5.       Κάμψη της υποχρεωτικότητας στην παρουσία δικηγόρων στο θεσμό της Διαμεσολάβησης, ιδίως για υποθέσεις που αφορούν ποσά μέχρι 10.000 ευρώ ( το κόστος την καθιστά μη λειτουργική σήμερα διότι πρέπει να πληρωθούν τουλάχιστον δυο δικηγόροι και ένας διαμεσολαβητής.

3.       Όσον αφορά τις ποινικές υποθέσεις πρέπει να γίνει ριζική αναθεώρηση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Οι εισαγγελείς πρόσφατα ανήρτησαν εξαιρετικές προτάσεις σχετικά με την ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ στο αν μια υπόθεση πρέπει ή όχι να πάει στις δικαστικές αίθουσες. Είναι απαραίτητη η επένδυση στο θεσμό της Ποινικής Συνδιαλλαγής, ώστε με τον ενισχυμένο του ρόλο, ο εισαγγελέας να δίνει τη δυνατότητα της συνδιαλλαγής με τον κατηγορούμενο ο οποίος ομολογεί την ενοχή του, συναρτήσει των αποδεικτικών στοιχείων, της βαρύτητας της πράξης, την απαξία κλπ, πάντα υπό το πρίσμα της εξασφάλισης της ασφάλειας δικαίου. Με αυτόν τον τρόπο οι «μικρές» υποθέσεις κλείνουν εν τη γενέσει τους και στις δικαστικές αίθουσες πάνε μόνο οι υποθέσεις που πρέπει να απασχολούν τους δικαστές. Εφόσον γίνουν όλα αυτά, θα πρέπει να γίνει άμεση αναπομπή των τρεχουσών δικών που έχουν ορισθεί δικάσιμοι, ώστε να γίνει και στο ποινικό η απαραίτητη αποσυμφόρηση των πινακίων.
4.       Στο δημόσιο δίκαιο είναι απαράδεκτη η σημερινή κατάσταση, να εκδικάζονται υποθέσεις με απλά πρόστιμα μετά από 8-9 χρόνια. Το θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα της Δίκαιης Δίκης πετάγεται κυριολεκτικώς στα σκουπίδια. Ιδίως οι πιο απλές σχετικά υποθέσεις πχ όπως οι υποθέσεις συνταξιοδότησης, δεν είναι δυνατόν να εκδικάζονται μετά από χρόνια επειδή λείπει για παράδειγμα ένα έγγραφο, με αποτέλεσμα να υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα επιβίωσης ανθρώπων σε τόσο ευαίσθητη ηλικία. Και εδώ η συνδιαλλαγή- διαμεσολάβηση θα μπορούσε να δώσει τη λύση.

5.       Υπάρχουν αμέτρητα προβλήματα, τα οποία μπορούν να λυθούν με απλές διαδικασίες. Ιδίως ζητήματα που έχουν να κάνουν με ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ. Δεν είναι δυνατόν να τα απαριθμήσω όλα, ενδεικτικά αναφέρω:
-          Το δικαίωμα της Δίκαιης Δίκης: πέρα από τις καθυστερήσεις, η πρόσβαση στη δικαιοσύνη είναι ιδιαίτερα ακριβή σε υποθέσεις πχ εργατικές,  διατροφές, κλπ. Ιδίως σε περίοδο κρίσης δεν είναι δυνατόν η προσφυγή στη δικαιοσύνη από τις αδύναμες ομάδες να είναι τόσο επιβαρυντική διότι ουσιαστικά καταπατείται το δικαίωμα στη δίκαιη δίκη. ΑΜΕΣΗ ΜΕΙΩΣΗ ΠΟΣΟΥ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΔΙΠΛΟΤΥΠΩΝ σε τέτοιου είδους διαδικασίες.
-          Στα ΑΤ της χώρας καταπατούνται καθημερινά σημαντικότατα δικαιώματα. Αλλοδαποί που κρατούνται λόγω μη ύπαρξης νομιμοποιητικών εγγράφων (άδεια παραμονής κλπ), κρατούνται ομάδες ανθρώπων σε κελιά λίγων τετραγωνικών μέτρων, δίχως συνθήκες υγιηνής, κατάλληλης διατροφής, προαυλισμού, κρατούνται με ποινικούς κρατούμενους κλπ. Με αυτόν τον τρόπο και δημιουργούνται εστίες μόλυνσης για τους ίδιους, τους αστυνομικούς κλπ, το κράτος επιβαρύνεται διαρκώς διότι η διατροφή γίνεται με «παραγγελίες» από σουβλατζίδικα κλπ. Ενδεικτικό παράδειγμα Πακικστανός στο ΑΤ Λιβαδειάς κρατήθηκε πάνω από 5 μήνες σε αυτά τα κελιά!!!
-          Αναθεώρηση του τρόπου επιβολής της αναστολής σε ελαφρά πλημμελήματα, πλέον η αναστολή δίνεται διάχυτα με αποτέλεσμα να μην αισθάνεται ο δράστης την ουσιαστική απαξία της πράξης που διαπράττει. Να μην δίνεται αναστολή σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά να υπάρχει η δυνατότητα επιβολής εναλλακτικών της κράτησης ποινών, που να έχουν άμεση επίδραση στον ψυχισμό του δράστη της πράξης, όπως πχ επιβολή προστίμων, κοινωνικής εργασίας κλπ. 

6.       ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΟΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, όχι σε ένα σύστημα τιμωρητικό και ουσιαστικής «μετεκπαίδευσης» εγκληματιών αλλά σε ένα σύστημα που στοχεύει στην ομαλή επανένταξη, την ανάπτυξη κινήτρων για την περίοδο μετά την απόλυση, αναβάθμιση του χαρακτήρα της ποινής σε υποστηρικτική, διδακτική – επιμορφωτική, εκτονωτική, αποτρεπτική.

Τραγικές συνθήκες κράτησης, καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, βελτιωτικές προτάσεις:
-          Νέες μέθοδοι σωφρονισμού, όπως σε χώρες τις βόρειας Ευρώπης, ιδίως για ανήλικους ή νέους εγκληματίες (εγκλεισμός το σαββατοκύριακο, ή μόνο τα βράδια, κοινωνική εργασία, συμμετοχή κρατουμένων σε κοινωνικούς θεσμούς και εκδηλώσεις έξω από το ίδρυμα κράτησης κλπ)
-          ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ανάλογα την βαρύτητα της πράξης που κατηγορούνται ή τους επιβλήθηκε(υπόδικοι, ανήλικοι, οικονομικοί κρατούμενοι, σεξουαλικών εγκλημάτων, κάθειρξης κλπ) 
-          Διάκριση φυλακών σε «Κεντρικές» και «Τοπικές», ανάλογα με τη βαρύτητα πράξης.   
-          Συνθήκες στέγασης, υποδομών, βελτίωσης διαβίωσης
-          ΜΟΡΦΩΤΙΚΑ προγράμματα επανένταξης, θεραπείας και ψυχολογικής υποστήριξης.
-          ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ μέσα και έξω από το σωφρονιστικό κατάστημα- κίνητρα σε κρατούμενο, ομαλή επανένταξη, δεν χάνει την επαφή του με την κοινωνία.
-          Ίδρυση ΣΧΟΛΕΙΩΝ Β’ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ (παράδειγμα Κατάστημα κράτησης Ελαιώνα Θηβών) – ΑΝΑΠΑΙΔΑΓΩΓΙΣΗ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
-          Κατάρτιση και εκπαίδευση σωφρονιστικών υπαλλήλων – κριτηρια πρόσληψης με ειδικές γνώσεις και ψυχοιατρικές εξετάσεις.  
-          Ενίσχυση θεσμού ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΑΚΡΟΑΣΕΩΣ κρατουμένων από διευθυντή φυλακών.
-          ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ σε κάθε σωφρονιστικό κατάστημα
-          ΠΑΡΟΧΗ ιατρικών υπηρεσιών, προληπτικής ιατρικής, κάθε είδους εξετάσεις κλπ
-          ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗΣ, μετά την απόλυση του κρατούμενου να υπάρχει γραφείο Διασύνδεσης με αγορά εργασίας, ψυχολόγους, κλπ. Ομαλή επανένταξη
-          Αναβάθμιση του Συμβουλίου των Φυλακών με συμμετοχή εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μελών δικηγορικού συλλόγου κλπ


7.       Αναθεώρηση όλου του πλαισίου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά:
-          Κωδικοποίηση όλων των νόμων και διαταγμάτων,
-          Κατάργηση των διατάξεων που θέτουν υποχρεωτικότητα για κατάθεση συγκεκριμένων δικαιολογητικών,
-          Κατάργηση των διατάξεων, των οποίων η προσκόμιση γίνεται μεν από τους αιτούντες αλλά εξαρτώνται από τους πιστωτές,
-          Απλοποίηση διαδικασιών
-          Νεες διατάξεις σχετικά με επιβολή κυρώσεων στις τράπεζες για ανήθικες συμπεριφορές κατά παράβαση του 200 ΑΚ.
-          Νέες διατάξεις σχετικά που να ρυθμίζουν αποτελεσματικότερα τη σχέση εγγυητή – πρωτοφειλέτη- πιστωτή που να εναρμονίζονται με τα άρθρα περί εγγύησης και του ακολουθηματικού χαρακτήρα αυτής
-          Απαραίτητες νέες διατάξεις που να ρυθμίζουν το χρέος σε περίπτωση θανάτου εκείνου που έχει υπαχθεί σε ρύθμιση, σχετικά με κληρονομικά δικαιώματα.


8.       Κωδικοποίηση διατάξεων, να γίνει ένα συμμάζεμα, καθόσον υπάρχουν διατάξεις που ισχύουν άνω των 100 ετών και δημιουργούνται ζητήματα σχετικά με κάποια θέματα που δεν καλύπτουν ολοσχερώς νέες διατάξεις. Το νομικό πλαίσιο πχ για τους καταχραστές του Δημοσίου έχει τέτοια ζητήματα.

9.       ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ. Είναι απαραίτητο να μην μείνουμε στους λαικισμούς, διότι αναθεώρηση πρέπει να γίνει όχι μόνο για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών αλλά για αμέτρητα προβλήματα, πολλά από τα οποία ανέφερα πιο πάνω. Η συζήτηση για την αναθεώρηση πρέπει να ανοίξει με ισότιμους όρους συμμετοχής σε αυτήν δικαστικών, δικηγόρων, πανεπιστημιακών, διακομματικών επιτροπών.

10.   ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ των δημοσίων λειτουργών της δικαιοσύνης, δικαστών και γραμματέων. Αυτή τη στιγμή υφίσταται ασυδοσία όσον αφορά συγκεκριμένα άτομα, τα οποία φυσικά και δεν θα αναφέρω. Όσοι βρίσκονται στη δικαιοσύνη γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις. Υπάρχουν δικαστές που δυστυχώς παίρνουν τις δικογραφίες σπίτι τους και κυριολεκτικώς ξεχνούν να βγάλουν αποφάσεις. Το δυστυχές της ελλείψεως αξιολόγησης είναι το γεγονός ότι πλήτεται με αυτόν τον τρόπο όλος ο κλάδος, όπου υπάρχουν ικανότατοι και σεβάσμιοι δικαστές για τους οποίους αισθάνομαι μεγάλο και ειλικρινές δέος, όσον αφορά το πώς αντιμετωπίζουν τους αδύναμους πολίτες. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ. Αξιολόγηση και όσον αφορά τον τρόπο επιλογής τους, αλλά ιδίως την αποτελεσματικότητά τους. Πως όμως μπορεί να γίνει αξιολόγηση και από ποιους, δίχως να πλήττεται η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Μπορεί να αξιολογήσει δικαστής συνάδελφό του αντικειμενικά; Εγώ θεωρώ πως όχι. Θα μπορούσε όμως να γίνει ένα σύστημα αξιολόγησης με παροχή κινήτρων, ή ένα σύστημα θετικών γνωμών, όχι μόνον από δικαστές αλλά και από συλλειτουργούς της δικαιοσύνης, ακόμα και από πολίτες, χωρίς όμως να θίγεται η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Τουλάχιστον να ξεχωρίσουν οι ικανοί, ώστε διακριτά να δούμε και τους ανίκανους.

Δέκα απλά βήματα, τα οποία μπορούν να γίνουν, αν όχι άμεσα, τουλάχιστον θα μπορούσαν να δρομολογηθούν. Το πιο επικίνδυνο είναι να πέσουμε θύματα του λαικισμού. Πρέπει να έχουμε ανοικτά τα αυτιά μας και ιδίως την αντίληψη ως προς το ποια είναι τα αληθινά προβλήματα της δικαιοσύνης. Όταν για παράδειγμα, αφήνεται ελεύθερος ο φερόμενος ως δράστης λόγω της παρέλευσης του 18νου προφυλάκισης, υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες. Αυτές πρέπει να αποδοθούν. Όμως δεν πρέπει να μένουμε σε συγκεκριμένες περιπτώσεις γιατί θα χάσουμε το «δάσος». Η Δικαιοσύνη είναι θεμέλιο Δημοκρατίας. Η Δημοκρατία δεν είναι δεδομένη και δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται καθημερινά με τη συμπεριφορά όλων μας.    

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016

Πάρτε μπογιές.. έχουμε να γράψουμε τη δική μας ιστορία





Σήμερα, Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016. Μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Εικόνες μιας πατρίδας εξουθενωμένης. Στο google news γράφουν οι σημερινές ιστοσελίδες: «Τουρκία: Δε θα δεχθούμε κανέναν μετανάστη από όσους βρίσκονται στην Ελλάδα», «Αβραμόπουλος: κίνδυνος να μετατραπεί η ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα σε ανθρωπιστική καταστροφή», «Στους δρόμους ξανά οι συνταξιούχοι για το ασφαλιστικό», «Δραματική ομολογία από Μέγαρο Μαξίμου: Έκλεισαν τα σύνορα»,  «Εκρηκτική η κατάσταση στην Ειδομένη: στη λάσπη κοιμούνται νεογέννητα παιδία». Χθες «ο Τσίπρας μοιράζει τριαντάφυλλα στη Σμύρνη», «Δήλωση σοκ Μάρδα για Τουρκία: Ή κινούμαστε με διπλωματία ή Πόλεμος».
Μετά από τρείς μήνες απεργίας – ανεργίας (ελεύθερο επάγγελμα), χαμηλώνω τα φώτα στο γραφείο και κάθομαι και αναρωτιέμαι.
Την εβδομάδα του δημοψηφίσματος πήρα την απόφαση να ασχοληθώ ενεργά με τα κοινά, από τότε μέχρι σήμερα το μόνο που λαμβάνω είναι απογοήτευση. Προεκλογικά σε όλα σχεδόν τα μέρη που πήγα έπαιρνα την ίδια απόκριση: «Τι θες και κατεβαίνεις στη πολιτική», «όλα είναι κανονισμένα».. κάποιοι 65αριδες μάλιστα έβριζαν.. «πως μας κάνατε έτσι (!)» κλπ.. Η μεγαλύτερη απογοήτευση όμως ήρθε από συνομήλικους και μικρότερούς μου.. όλοι στη πολιτική είναι μαλάκες.. κλπ.
Υπάρχουν δυο επιλογές, ή τα αφήνουμε όλα στη τύχη τους αλλά  το βουλώνουμε μετά.. ή θα βιώσουμε το «δικό μας Πολυτεχνείο», τα «δικά μας σκαλάκια της Νομικής».
Επειδή δε θα κάτσω να το βουλώσω, θα συνεχίζω να αγωνίζομαι. Επειδή οι μεγαλύτεροι μου με κοιτούν με ένα υποτιμητικό ύφος. Επειδή αυτοί τα έκαναν χάλια. Επειδή δεν ανήκω στη γενιά του χαβαλέ και του τα «βρήκαμε όλα έτοιμα». Επειδή ήρθε η ώρα να ρίξουμε τα κομματικά τείχη. Επειδή βαρεθήκαμε το λαϊκισμό σας. Επειδή ακούω συνέχεια «εγώ στα χρόνια σου…»
Εγώ στα χρόνια μου ?, ρωτάω. Ανεργία, Ανεργία Ανεργία.
Το χειρότερο από όλα είναι ότι έχουμε χάσει το όραμά μας. Δε θα πω την «ελπίδα», γιατί την πήραν κάποιοι και την πέταξαν στα σκουπίδια. Τέλος, από όποια αφετερία και να ξεκινάει ο κάθε ένας πρέπει να τα βάλουμε κάτω. Πρέπει να τα βρούμε. Να καταλάβουμε ότι έχουμε κοινές ανάγκες και κοινά συμφέροντα. Με λογική. Όχι με συνθήματα και τυμπανισμούς. Μην αφήσουμε τα χέρια της πατρίδας μας σε φασίστες κάθε είδους.
Ψηλά το κεφάλι και συνεχίζουμε..

Πάρτε μπογιές.. έχουμε να γράψουμε τη δική μας ιστορία

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Σύμφωνο συμβίωσης για όλους..γιατί μπαίνουμε στο 2016


Είναι πολύ θλιβερό για μένα να αναγκαστώ να πάρω θέση σε ένα ζήτημα που είναι αυτονόητο. Μέρα με τη μέρα όμως αποδεικνύεται πως η κρίση που ζούμε είναι πολύ βαθύτερη και, όσο και αν ακούγεται κοινότυπο, είναι κρίση αξιών. Αυτός είναι και ο λόγος που έχω αποφασίσει να ασχοληθώ με τα κοινά. Να προστατεύσω τις δημοκρατικές και πανανθρώπινες αξίες με τις οποίες έχω γαλουχηθεί.

Είναι τραγικό αλλά και επικίνδυνο σήμερα πολλοί να φοβούνται μην γίνει το παιδί τους ομοφυλόφιλο επειδή θα ψηφιστεί το σύμφωνο συμβίωσης. Ευτυχώς η δυστυχώς ο κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα επιλογής σε όλες τις πτυχές της ζωής του. Η δυνατότητα αυτή επηρεάζεται από το οικογενειακό, κοινωνικό, οικονομικό περιβάλλον που έχει μεγαλώσει και κυρίως από τις αρχές που έχει λάβει από την στενή οικογένεια του.
Δυστυχώς η ευτυχώς, πίσω από τις κλειστές πόρτες μιας οικογένειας κανείς δεν έχει το δικαίωμα να εισβάλει, εκτός από περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος, όπως πχ βίας κλπ.
Υπάρχει όμως ένας εντονότατος αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης για το τι είναι το σύμφωνο συμβίωσης. Με το σύμφωνο συμβίωσης δεν νομιμοποιείται η ομοφυλοφιλία, αγαπητοί μου φίλοι με ρατσιστικά ερεθίσματα και αναζητήσεις. Το Σύνταγμα την έχει ήδη αναγνωρίσει στο άρθρο 5 περί  ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας του κάθε ανθρώπου. Με το σύμφωνο συμβίωσης διευρύνονται επιτέλους τα «οικογενειακά» δικαιώματα σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτου φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, θρησκείας κλπ. Διότι πλέον ο σύντροφος θα έχει κληρονομικά δικαιώματα. Μια οικογένεια δεν είναι αυτή που είναι στα χαρτιά. Η οικογένεια είναι αυτή που όλοι είναι δίπλα σε όλους, ξέρεις πως θα πας σπίτι και θα είναι κάποιος εκεί για σένα.

Είναι παράλογο να συζείς επί 20ετία και να μην έχεις κληρονομικό δικαίωμα. Να μην προστατεύεσαι από τις ειδικότερες ποινικές διατάξεις περί ενδοοικογενειακής βίας. Αν τύχει το κακό και χάσεις τον σύντροφό σου σε ένα τροχαίο να μην μπορείς να διεκδικήσεις χρηματική αποζημίωση για το τέκνο σου. Είναι παράλογο να μην μπορείς να έχεις τη γονική μέριμνα του παιδιού που μεγαλώνεις επειδή δεν υπέγραψες τη σύμβαση γάμου. Αυτά ρυθμίζει το σύμφωνο συμβίωσης. Τα αστικά κυρίως δικαιώματα τα οποία όλα αυτά τα χρόνια αιωρούνται απροστάτευτα χωρίς λόγο και αιτία. Δυστυχώς δεν βλέπω αντιδράσεις για τους γάμους που έγιναν από συμφέρον. Για τα "λεφτά" αισθήματα που λέει και ο λαός. Δεν βλέπω αντιδράσεις για τους λευκούς γάμους, που κάποιοι προσπαθούν δήθεν να κρατήσουν για «το καλό των παιδιών». Λες και τα παιδία δεν έχουν συναισθήματα και δεν βιώνουν παράλογες καταστάσεις. Για να μη μιλήσω για πολλές σφαλιάρες που πέφτουν και φυσικά δεν βγαίνει τίποτα προς τα έξω, για να μην παρεξηγηθούμε στην "σεμνότυφη" γειτονιά.

Όσον αφορά το ζήτημα της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια, από πολλούς θεωρείται "ευαίσθητο" ζήτημα, για το τι πρότυπα θα δώσουμε στα παιδιά μας. Και πάλι αυτό κρίνω πως είναι ένα ζήτημα ξεπερασμένο και υποκριτικό, διότι με το ισχύον νομικό καθεστώς δεν απαγορεύεται να υιοθετήσει ένας ομοφυλόφιλος ένα τέκνο. Στα δικαιολογητικά δεν απαιτείται πιστοποιητικό σεξουαλικών φρονημάτων, για τους «υπερευαίσθητους» φίλους μου το λέω. Ξεχνάμε και το πιο σπουδαίο, η υιοθεσία, η στέγη και η θαλπωρή που αγκαλιάζει ένα ορφανό παιδί είναι για μια οικογένεια σήμερα η μέγιστη απόδειξη ανυπέρβλητης ανιδιοτέλειας και αγάπης. Άγιος όποιος υιοθετεί.  Και αντί σήμερα να κατέβουμε όλοι στο δρόμο και να διαμαρτυρηθούμε γιατί καθυστερούν τόσο οι διαδικασίες υιοθεσίας, που κρατάνε 8-10 χρόνια και το παιδί έχει πλέον γίνει ενήλικο, διαμαρτυρόμαστε εάν θα έχει περισσότερα δικαιώματα ένα παιδί που μεγαλώνει σε ένα σπίτι είτε αυτό είναι από ετεροφυλόφιλους είτε όχι. Συμβαίνει, πρέπει να το πάρετε απόφαση. Η διαφορά είναι ότι πλέον θα φέρει τα δικαιώματα που πρέπει να έχει αυτό το παιδί.  Υπάρχει μέγιστη ανάγκη απλοποίησης και επιτάχυνσης όλων των γραφειοκρατικών διαδικασιών υιοθεσίας. Είναι προτιμότερο δηλαδή ένα παιδί να μεγαλώνει ορφανό, παρά να το μεγαλώνουν δυο ομοφυλόφιλοι; Δεν «κολλάει», μη φοβάστε.
Δυστυχώς ή ευτυχώς θα πρέπει κάποιοι να καταλάβουν ότι δεν ζούμε σε μια «τέλεια κοινωνία», όπου κάποιος θα μπορεί να διαχειριστεί σαν μαριονέτες τις επιλογές των ανθρώπων. Δεν είναι δυνατόν δικαιώματα και οι υποχρεώσεις να τα βάζουμε υπό τη μέγγενη των ρατσιστικών διαθέσεων κάποιων "ευαίσθητων".
Το ζήτημα είναι να μεγαλώνουν νέοι άνθρωποι σε ένα περιβάλλον αγάπης, που θα δέχονται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αγκαλιά, θαλπωρή, ασφάλεια και δημοκρατικές αρχές. Το αν αυτός που θα διασφαλίσει αυτό το περιβάλλον είναι ομοφυλόφιλος, μαύρος ή λευκός,  ολυμπιακός ή παναθηναϊκός, καναδός ή κινέζος ή οτιδήποτε άλλο φυσικά και δεν παίζει  κανέναν ρόλο.
Όσον αφορά τώρα τι στάση των κομμάτων, θα δούμε πολλά στην ψηφοφορία. Το Ποτάμι αποδεικνύει για ακόμα μια φορά πως σέβεται και υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Για τους άλλους δεν θα πω κάτι. Για ακόμη μια φορά θα αποδειχθεί από πού προέρχεται η σκούφια του καθ’ ενός. Και όταν έρθει η ώρα της κάλπης πάλι, θα μας «ενδιαφέρει» ποιος είναι πιο ψηλός και ποιος πιο κοντός. Η/οι πολιτική/οι είναι καθρέφτης του λαού άλλωστε. Τα βλέπουμε. Τα λουζόμαστε κάθε μέρα.

Όπως είπε και ο πρωθυπουργός Καναδά όταν τον ρώτησαν γιατί έχει μοιράσει το υπουργικό συμβούλιο εξίσου σε άνδρες και γυναίκες, έτσι θα κλείσω και εγώ αυτό το επιθετικό μου ύφος (δυστυχώς δεν μπόρεσα να κρατηθώ)… γιατί μπαίνουμε στο 2016.